Ale, dzisiaj wigilia 24 grudnia. Bez śniegu, deszcz. Anno Domini 2011. Za rok prognozują koniec świata. Spotkać się więc w 10 chłopa w ten pic na podwórku, zapalić kiepa i pogadać o życiu – to nasza wigilia. Nostalgicznie bo każdy niby się tam zmienił ale tak naprawdę to gówno nie zmiana bo jaki kto był taki pozostanie.

A oba dni wcześniej, impreza na bogato co pokazuje jak latka lecą i możliwości ma się większe a i tak chodzi o to samo. Cieszyć się i nie przejmować. Jak zwykle.

Gorzej z tym nie przejmowaniem się. Niby człowiek starszy, więcej rozumie, swoje przeżył, pouczył się na błędach swoich i cudzych a i tak wpada w taką samą pułapkę, dokonania błędnej oceny i złego wyboru. I się przejmuje.

No bo jak się nie przejąć, kiedy kolejny raz z rzędu, zajebista dziewczyna, która wydaje Ci się wyjątkowa w każdym calu, robi coś, czego ni huja się nie spodziewałeś. Ergo, cały Twój plan na „w końcu fajną i zdrową relację z kimś extra” idzie w pizdu. Kminienie nad tym powoduje tylko więcej frustracji, obczajasz. Nad błędami się zastanawiasz, przyczynami a może jakieś fatum, kurwa, możliwe przecież.

A tak naprawdę laska Cię po prostu wyrolowała…

Który to już raz…?

Niech spierdala.

PS Jeżeli ten sylwester będzie taki gruby jak ostatnie dni, to czekałem na niego dobrych kilka lat.

Taki impuls poszedł, impulsem było wesele, poprawiny, kilkanaście godzin spędzone z dala od codziennych, przyziemnych i często nudnych rzeczy. Jakiś czas temu moja wyobraźnia nie ogarnęłaby tematu siostry stojącej w białej sukni w kościele i składającej przysięgę, że będę zawsze i nie opuszczę. Za jakiś czas ktoś będzie patrzył na mnie mówiącego jakiejś kobiecie, że będę jej i kochał do końca świata. Sam spojrzę pewnie wtedy na siebie i znów pomyślę o wszystkich latach mojego życia, które były wcześniej, zaszklą mi się oczy i pomyślę, że to se ne vrati…

Pierwszy dzień to była zabawa w obóz. Znalezienie miejsca, ogrodzenie tego miejsca, postawienie namiotów, zapoznanie z sąsiadami. Prezentacja Wooda tym, którzy są tu po raz pierwszy. Każdy newcomer zawsze mówi to samo – o kurka, jak tu jest zajebiście.

LIDL! To była chyba największa niespodzianka. Postawili Lidla, pełnowymiarowego, z dosłownie wszystkim co może być potrzebne na festiwalu. I ceny, normalne ceny lidlowe, 5 litrów wody za 1,5zł, lody za zeta, no amazing amazing. I płacenie kartą. Jak na zachodzie, powoli Woodstock się cywilizuje, i mimo, że pancury są wszechobecne i dalej sępią wszystko co się da, śmierdzą i wkurwiają wszystko na około, to Jurek ma dobre pomysły, i jeżeli dalej ten postęp w infrastrukturze będzie postępował to ten festiwal będzie jeszcze lepszy!

Żetony… Zeszły rok był dobry, bo kolejek nie było ani do jedzenia ani do piwa. Nie wiem czemu tegoroczny sponsor główny, czyli Carlsberg ubzdurał sobie, że żetony na piwo to będzie dobry pomysł… Nie, nie jest bo kolejki tworzą się już teraz, a co dopiero gdy festiwal na dobre się rozpocznie.

Większość osób przyjeżdzała tu chyba w strachu – w końcu mieliśmy lipcopad, pełen deszczu i zimna. Na szczęście Wood chyba przyciąga ładną pogodę – deszczu jeszcze nie było, dni są gorące, noce może troszkę mniej ale w niczym to  nie przeszkadza.

Fazy. Fazy to inna historia. Na inną notkę.

edit.

Około 18 zaczęło działać Radio Woodstock. Muzyka uderza, ale nagłośnienie ma 200.000 Wat mocy, więc niema się czemu dziwić.

W tym roku mniejszą ekipą. Zdecydowanie mniejszą. Powoduje to u mnie refleksyjny nastrój, bo właściwie te wakacje, to chyba pierwsze, kiedy autentycznie każdy jest gdzie indziej. Co zostało z osiedlowej paczki? Odkąd siedzę w CK a będzie to już kilkanaście dni, jeszcze nie było meetingu w pełnym składzie… Szkoda. Wiem, że każdy praca – ja w sumie przez okres swojej pracy w „wielkiej lodówce” też byłem wyjęty – po 8 godzinach miałem ochotę tylko jebnąć się spać. Ale hajs wpadł. I jest dobrze. Dobrze by było też gdyby dało się w pełni zaopatrzyć w asortyment… ale CK to bieda, tak jak cieszę się z pewnych zmian w mieście tak inne… Inne zmiany to porażka.

Co to będzie? Jaka to będzie podróż? jaki przystanek? Zobaczymy.

A pogoda nie rozpieszcza. Co to jest, październik? Dziękuję, że wiosna była taka ładna…

Fajerwerki – szkoda, że nie miałem lepszego sprzętu rejestrującego :<

Drogi niestety brudne to i samochodzik się ubrudził :(

Wódka za bardzo się zmroziła – ale potem odtajała.

A wieczorny spacerek był pr0.

Dziękuję wszystkim z którymi sylwestra spędziłem. A wszystkim innym życzę lepszego nowego 2010 roku!

Czuję ten nastrój, jest mi ciepło i dobrze, bo mogę te święta w całości spędzić w domu. Tak szczęśliwie, tak jak nie mogłem ani rok temu ani dwa lata temu. Wszystkim wam życzę, abyście też mieli takie święta, abyście je spędzili z rodziną bądź inną ukochaną osobą jeśli takową macie. Obdarujcie się prezentami, najedzcie świątecznych potraw, bądźcie dla siebie mili i fokule. Może nowy rok przyniesie jakieś dobre rzeczy. Oby.

Przeziębiłem się. Środa to był dramat, czwartek też, dopiero wczoraj zaczęło jakoś przechodzić. Dlatego grillowanie i ognisko mogło się nie udać. Jak się potem okazało, ognisko wyszło (prawie) do końca, jedyne co nam nie pomogło to deszcz… To była dobra impreza w starym osiedlowym składzie. Brakowało kilku osób ale w jakimś stopniu odtworzyliśmy klimat dawnych spotkań. To chyba sprawa wódki – prawda jest taka, że tego alkoholu w takiej grupie nie piliśmy już dawno, nawet bardzo dawno. Jeśli by chcieć być szczerym… Nie, nie będę sobie przypominał. Do wódki dołożyliśmy kilka komputerów, router i Warcrafta 3 – tym sposobem wróciliśmy do tego co dawno dawno temu robiło nam na osiedlu zajawkę. Bosko.

Coś co warte jest uwagi w tej opowieści to jej smutna część – a oczywiście, bez jakiegoś wypadku imprezy być nie może. Cóż… Nie polecam jeździć szybko polną drogą po błocie, kiedy przez ostatnie 6 godzin lał deszcz. Nawet jeśli ma się specjalną SKODĘ WRC. Paps nie wyrobił na zakręcie czego efektem był samochód zakopany w błocie na wczoraj oranym polu… Nie chcę myśleć co by było gdyby było nas mniej niż te 7 chłopa. Wyciągnęliśmy ten samochód robiąc jednocześnie w całej wsi za koguty – bo było już przed 4 rano. „Robić wieś większą niż sama wieś” – ta właśnie sztuka nam się udała.

Mógłbym tu jeszcze napisać, że dzień dzisiejszy u Floyda też minął dobrze, Ergo Proxy, Magic, bajery, ale znów wyjdzie, że jestem leniwy i zamiast robić coś konkretnego to opierdalam się zdrowo. Ale nie! Robię coś, w zaciszu swojego pokoju dalej snuję wizje… Nieważne czego, nic nie napiszę bo zapeszę :P

PS Zdjęcia wkrótce.

Justice – D.A.N.C.E.

Lubię ten kawałek. Jest pozytywny, nastraja miło. Niekoniecznie słucham go tylko w wakacje – jak jest zimno i ponuro a ja potrzebuję przypomnieć sobie jakieś miłe chwilunie, to leci on.

Skunk Anansie – Hedonism

Czasem siedzę sam przy zachodzie słońca. A głos tej czarnoskórej wokalistki o specyficznym wyglądzie przypomina mi o ludziach za, którymi bardzo tęsknię.

Ten Years After – I’d love to change the world

Niby poznałem ten kawałek w zimie. Ale kojarzy mi się z latem, kojarzy mi się z Woodstockiem. Z sielanką pełną, śłońcem, słomkowym kapeluszem, papieroskiem i piwkiem. Też chciałbym zmienić świat, ten mój w którym ja muszę żyć a nie wiem jak…

Chris Isaak – Wicked Game

Niema oryginalnego teledysku na YT. A jest piękny. A ten kawałek to zawsze będzie skojarzenie z jedyną dziewczyną i jedynymi chwilami, które odeszły.

MGMT – Electric Feel

Lepiej mi o lepiej jak słucham tego kawałka. Spokojne lato.

Pewnego wieczoru, tam, siedząc akurat sam, będąc pod wpływem różnych środków a dookoła mnie ludzi tłum i gwar taki, że myśli powinny ściskać się jak sardynki w puszce; ja pomodliłem się dziękując Bogu. Rzadko się modlę bo nie umiem chyba zrobić tego tak aby być zadowolonym, nie potrafię do końca wyrażać słowami tego co w mojej głowie. Ale Bóg chyba rozumie mnie bez słów bo ja wtedy nic nie mówiłem tylko myślałem, słałem swoje myśli tam w górę do gwiazd bo zakorzenione mam w świadomości, że to tam jest Niebo i może ja tam kiedyś będę. Chciałbym mieć niebo na ziemi, żyć bez trosk. Mrzonki tak jak ktoś był mrzonką.

To co utkwiło mi w głowie po tym wypadzie to moja naiwność. Ślepa wiara w bezgraniczną miłość na całe życie. Ja na tym się opierałem, ostatnie kilka lat wierzyłem w to, że jeżeli kocham i chcę kochać to w końcu ta osoba to zauważy i w ten czy inny sposób znów będziemy mogli żyć obok siebie. Woodstock pokazał mi, że to utopia, że ile tak naprawdę jest osób które tak myślą? Mało. Ludzie przychodzą i odchodzą, poznają się nawzajem, fascynują, lądują w łóżku, są szczęśliwi przez jakiś czas a potem JEBUDUP koniec. Umowa na miłość wygasła.

Gdybym potrafił chciałbym być bezuczuciowym chamem.

Poznałem wielu wspaniałych ludzi, bawiłem się świetnie z moimi starymi przyjaciółmi, dobrze było znów spotkać ekipę Allseronu. Ale najmilej było poznać Małą Czarną. I najsmutniej było Cię żegnać…