Czytając o tym, przypomniałem sobie moje początki z rapem, powolne wchodzenie w temat i mimowolną fascynację bitami. Gdyby tak przypomnieć sobie co działo się w moim życiu w tych kluczowych dla Rapu momentach…

[Link do oryginału: http://klub.fm/blog/2012/01/historia-polski-rap/]

W tym roku mniejszą ekipą. Zdecydowanie mniejszą. Powoduje to u mnie refleksyjny nastrój, bo właściwie te wakacje, to chyba pierwsze, kiedy autentycznie każdy jest gdzie indziej. Co zostało z osiedlowej paczki? Odkąd siedzę w CK a będzie to już kilkanaście dni, jeszcze nie było meetingu w pełnym składzie… Szkoda. Wiem, że każdy praca – ja w sumie przez okres swojej pracy w „wielkiej lodówce” też byłem wyjęty – po 8 godzinach miałem ochotę tylko jebnąć się spać. Ale hajs wpadł. I jest dobrze. Dobrze by było też gdyby dało się w pełni zaopatrzyć w asortyment… ale CK to bieda, tak jak cieszę się z pewnych zmian w mieście tak inne… Inne zmiany to porażka.

Co to będzie? Jaka to będzie podróż? jaki przystanek? Zobaczymy.

A pogoda nie rozpieszcza. Co to jest, październik? Dziękuję, że wiosna była taka ładna…

DKA – Jak by to było

O.S.T.R. – Ile jestem w stanie dać

Fenomen – Sensacje

WWO – Jeszcze będzie czas

Tede – Wyścig szczurów

Tede – Drin za drinem

Kaliber 44 – Film

Dj. 600V – Projekt jest w drodze

Chwytam Cię za rzęsę.

Przyjechałem do domu, siedzę w swoim pokoju, który właściwie nie zmienił się nic od liceum, od gimnazjum, od dawna, te same plakaty, te same zdjęcia i obrazy na ścianach, te same książki na półkach, płyty i kasety. Tutaj cofam się w czasie, do momentu gdzie zatrzymałem się emocjonalnie i mimo, że hop mam 2010 rok to jakoś nie widać żadnych znaczących kroków naprzód.

Słucham pierwszej płyty Koop, niedawno ją znalazłem, melancholia po całości. Porządek robię w szufladach i szafkach, robię sobie stosik papierów które spalę w piątek na ognisku. Dużo tego, bo mam tendencję do składowania rzeczy. Znalazłem kartki od rodziny z pierwszej komunii, znalazłem życzenia z okazji bierzmowania. Znalazłem też listy (takie prawdziwe w kopertach ze znaczkiem), które kiedyś dostawałem od pewnych osób i którym to osobom sam listy wysyłałem. Stare walentynki, pocztówki z okazji świąt, zwykłe kartki papieru zapisane wspólnie z osobami, z którymi nie mam już żadnego kontaktu. Tak mi się przypomina, skrawek tekturki i wiele wspomnień. Odnoszę takie wrażenie, że może wtedy miałem jakieś bogatsze w emocje życie. Może więcej marzeń, albo po prostu niewiedza o tym co to będzie za kilka lat i wyobrażanie sobie. Teraz studiuję, siedzę godzinami przy komputerze, czasem wyjdę na bibę, pouczę się może troszkę, obczaję zdjęcia na facebooku, zrobię sobie kawkę, zapalę i tak dzień za dniem, można by rzec w samotności bo teraz już nie mam blisko siebie przyjaciół. Czas i odległość robi swoje.

Wczoraj usłyszałem, że potrzebna mi baba żeby wydorośleć. W pełni się zgadzam! Bo widzisz, mam poważne problemy kiedy myślę o swojej przyszłości inaczej niż przez pryzmat różnych mrzonek. Myślę sobie „będzie fajnie, będzie dobrze, rób co masz robić nie podskoczysz wyżej dupy”. W praktyce wygląda to tak, że nie robię nic więcej ponad to co wymagane jest ode mnie, a najgorsze jest, że rzadko kiedy sam od siebie wymagam czegokolwiek. A skończyły się czasy kiedy ktoś będzie stał nademną i pokazywał mi te wszystkie możliwości jakie daje świat i życie. Tu trzeba samemu szukać tych wszystkich ścieżek i do bólu je eksploatować bo inaczej to przyszłość nie będzie równie kolorowa jak teledysk MGMT czy Justice tylko będzie szara, jak cały ten otaczający nas sovietmental. A tak jak zawsze sobie kolory zmieniam w zdjęciach żeby były bardziej pstrokate i przyjemniejsze w odbiorze tak samo powinienem zmieniać swoje życie.

Walczę z samym sobą bo mało czasu zostało, żeby wyjść na prostą.

Intro

Chyba dwa moje ulubione tracki z drugiej płyty.

Przy okazji udało mi się dorwać autograf El Da Sensei na plakacie. W pełni udana noc jakiej od dawna potrzebowałem.

Nikt nie każe ci iść dalej. Można siedzieć i czekać na śmierć. Można całe życie siedzieć i czekać na śmierć. To też jest godne, jest honorowe, może być przyjemne, jeśli ktoś potrafi czerpać z tego przyjemność. Nikt nigdy nie powiedział, że tylko jak się idzie naprzód, to dopełnia się los człowieka. Można korzystać z chwili, można sobie popijać winko czy wódkę. Można tak siedzieć. Można tak siedzieć aż do śmierci… i nikt nie ma prawa zarzucić komukolwiek, że robi źle, że to nie tak, że powinien robić inaczej. To nie jest niczyja sprawa. Można siedzieć na trotuarze i czekać. Wszystko w porządku. Wszystko w najlepszym porządku. Robisz dobrze, robisz jak chcesz, robisz, co chcesz. Bo nie ma idealnej recepty na życie. Każda recepta jest dobra. Każdy może robić, co chce i nie będzie żadnych pretensji. Każdy jednak… każdy może wstać i ruszyć dalej. Można siedzieć i czekać, co przyniesie los, można też pójść za najbliższy róg i zobaczyć, czy tam jest coś ciekawego. Każdy może ruszyć dalej i w tym wypadku również nikt nie może mieć żadnych pretensji…

Wirus, Wielki Kłamca

Justice – D.A.N.C.E.

Lubię ten kawałek. Jest pozytywny, nastraja miło. Niekoniecznie słucham go tylko w wakacje – jak jest zimno i ponuro a ja potrzebuję przypomnieć sobie jakieś miłe chwilunie, to leci on.

Skunk Anansie – Hedonism

Czasem siedzę sam przy zachodzie słońca. A głos tej czarnoskórej wokalistki o specyficznym wyglądzie przypomina mi o ludziach za, którymi bardzo tęsknię.

Ten Years After – I’d love to change the world

Niby poznałem ten kawałek w zimie. Ale kojarzy mi się z latem, kojarzy mi się z Woodstockiem. Z sielanką pełną, śłońcem, słomkowym kapeluszem, papieroskiem i piwkiem. Też chciałbym zmienić świat, ten mój w którym ja muszę żyć a nie wiem jak…

Chris Isaak – Wicked Game

Niema oryginalnego teledysku na YT. A jest piękny. A ten kawałek to zawsze będzie skojarzenie z jedyną dziewczyną i jedynymi chwilami, które odeszły.

MGMT – Electric Feel

Lepiej mi o lepiej jak słucham tego kawałka. Spokojne lato.

Ostatnio jakaś modna ta piosenka, gdzie nie spojrzę ktoś do niej nawiązuje. Cóż się dziwić, muzycznie bardzo przystępna i tekst fajny.

Ostatnio tak sam na sam bez potrzeby dzielenia się swoimi przeżyciami z innymi. Tęskni mi się ale co zrobić.

Tomasz Hobbes, poglądy, nad tym posiedzieć muszę, godzina czasu mi została.

Byłem wczoraj na koncercie Łony w Chonabibe! Powiem szczerze, że był to pierwszy taki typowo hip-hopowy koncert na którym byłem. I mimo iż ogólnie oceniam wypad jako udany, to jakiś specjalnie szczególny ten koncert nie był. Nie wiem czy potrzebuję aby muzyka była ostrzejsza, czy poprostu bardziej nakierowana na skakanie pod sceną (tak jak to było na Masali kiedy można było dobrze potańczyć i ponapierdalać do ostrej elektroniki). A może to dlatego, że byłem wyraźnie pod wpływem bo przed koncertem zrobiliśmy sobie z Rudym małą posiadówkę u mnie :P? Nie istotne. Łona zaśpiewał swoje znane kawałki („Helmut Rura”, „Rozmowa z Cutem”). Zabrakło mi jedynie „Do Ciebie Aniu…” no ale cóż, może to nie jego koncertowy kawałek. Webber robił dobre tło, raz rzucił się w tłum (szkoda, że nie spojrzał, że przed sceną stały laski… a on gruby, nieźle wyjebał w podłogę…). A gdy skończyli grać to momentalnie z Biby wyszła połowa ludzi i zrobiły się pustki. Ale to taki Lubelski standart. Dzisiaj dzień odpoczywania, lekkiej muzyki, łóżka, nic nie robienia, czytania Rzymu, słowem, sobota. Wieczorem ruszają Lepiszcze ale o tym jeszcze napiszę :)

Tutaj kawałek co udało mi się nagrać w trakcie koncertu: