Chwytam Cię za rzęsę.

Kolejna przeróbka filmu „Upadek” ma klasę. Ogólnie polewka. Pewien klub w Warszawie postanowił wykorzystać popularność tego klipu tworząc plakat zapraszający na imprezę. Polecieli po bandzie, chociaż moim zdaniem plakat klasa:

Plakatem zainteresowała się prokuratura. Niby propagowanie treści faszystowskich. Gdzie kurwa? Ja nie widzę. Widzę wyśmiewanie ikony nazizmu, co moim zdaniem jest na miejscu. Ośmieszanie zbrodniarza – jak najbardziej. Chociaż… Można to rozpatrywać z tej strony, że łagodzi to wizerunek ww. osobnika, i potem gówniarzeria będzie uważała hitlera za „fajnego ziomka na koszulkę” jak to ma miejsce  z Che. Ale mam nadzieję, że nie. Chociaż w tym kraju głupota jest chorobą wrodzoną, więc nigdy nie wiadomo. Klubowi pewnie nic nie będzie, znikoma szkodliwość społeczna i takie tam pierdoły. A Ty co myślisz?

Swoją drogą. Ciekawe gdzie znajduje się taki klub?

Bo liczy się pierdolnięcie!

PS Na wielu forach jak i na digarcie wiele osób zadaje sobie pytanie gdzie można ściągnąć najlepszy plugin do Photoshopa TURBO Elo 2.0. Otóż być może niedługo plugin wyląduje na tej stronie! Wchodźcie i sprawdzajcie!

Ciekawe jak się skończy.

Dzisiaj o 21:00 wystartował projekt w jaki jestem zaangażowany. Projekt Lepiszcze to dziwne video a w przyszłości może coś ponadto, wychodzące z nieprzeciętnych głów, skierowane również do głów nieprzeciętnych. Zapraszam do odwiedzania, zalinkowania strony a może dołączenia do projektu.

LINK

Zdążyłem już zapomnieć o tym komiksie. A kiedyś jak byłem mniejszy to się w nim zaczytywałem. Zostały mi po ojcu wszystkie części, ból taki, że niemam bladego pojęcia gdzie mogą być. W piwnicy… W pawlaczu… Wywiezione gdzieś? Nie wiem. Dlatego gdy wczoraj w sklepie groszek zauważyłem nowe wydanie pierwszej księgi przgód Tytusa i to za jedyne 4 zeta nie zastanawiałem się długo i kupiłem. Cóż, cena niezbyt wygórowana a komiksik jak się patrzy, taką nową kolekcję też można uzbierać, będzie dla moich dzieci. Kto nie miał styczności z tym spasionym komiksem teraz ma okazję.

Wczorajszy dzień trzeba zaliczyć do udanych, ah te spotkania w studenckim gronie, te wzniosłe myśli interesujące dyskusje. Teraz trzeba odespać, nie wolno przemęczać organizmu.

Wczoraj poczyniłem chyba pierwszy krok w celu zorganizowania Lubelsiej sekcji pewnego projektu. Jak to wyjdzie, dowiecie się już wkrótce.

Nigdy nie byłem specjalnym fanem kurczaków. W KFC nie jadałem, nie wiem, jakaś awersja do marki. Jednak zmieniło się. Teraz kocham KFC i specjalnie nie kryję się ze swoim uzależnieniem od Hot-Wingsów. Jak to się jednak stało? Myślę, że pierwszym czynnikiem warunkującym to, że moje kubki smakowe niemogą się oprzeć tej marce było to, że z uczelni bliżej mam do KFC niż McDonald’sa. Oczywiście nic do zarzucenia nie mam mojej wydziałowej kawiarni, gdzie chociażby zupy to są po prostu delicje, a i lekko prawniczy klimat miejsca sprzyja spożywaniu, ALE (i tu pojawia się drugi czynnik) bardzo często pada w mojej grupie hasło „eeejjj, a może dzisiaj KFC?”. Jak widać ten drugi czynnik, czyli grupa kochająca kurczaki sprawia, że jeśli jem na mieście to najczęściej w KFC.

Inna istotna rzecz, która wpłynęła na zmianę moich upodobań to szpital na szaserów. Podłe jedzenie po, którym i tak czułem się głodny oraz ogólne przygnębienie spowodowane pobytem w placówce medycznej przez święta, sylwestra, sprawiły, że szukałem możliwości polepszenia sobie nastroju. Hot Wingsy w dostawie okazały się czymś zbawiennym…

Ktoś powie „stary szkoda pieniędzy”. Może. Ale zamiast paczki papierosów i dwóch browarków w knajpie mam coś co lubię. W momentach kiedy nic mi się nie układa, ludzie dookoła mnie odwracają się odemnie, albo poprostu kiedy czuję, że spierdoliłem jakąś sprawę, mam tą swoją małą przyjemność. Jedzenie.

Trochę, przedłużył mi się wstęp do notki. A miał być, krótki bo „Prawdziwa historia KFC” to pewien odgrzebany w necie filmik. Have fun:

„We’re gonna need a bigger bucket!”

Długo przymierzałem się do opisania tego wydawnictwa. Wynikało to głównie z faktu iż wielkie wrażenie ta produkcja na mnie wywarła. Zacznijmy jednak od początku.

L.U.Ca słuchałem już wcześniej. Kiedy średnio przepadałem, za jego solowymi albumami tak płyty zespołu, który stworzył czyli Kanału Audytywnego było dla mnie po prostu w każdym względzie genialne do słuchania. Przewijały się gdzieś już tutaj przez ten blog pamiętam teledyski L.u.ca. Na wieść o mającej się ukazać nowej płycie ucieszyłem się, chociaż miałem szczerą nadzieję, że będzie to coś bardziej przystępnego niż poprzednia płyta nagrana z Rahimem.

PLANET LUC to płyta (o podtytule PolaQwitu), książeczka z tekstami piosenek, dłuższym opowiadaniem i rysunkami oraz film na DVD o wdzięcznym tytule „Odpowiedzi na które nie ma pytań”. Jak mówi sam L.U.C wszystko to składa się na zaawansowaną formę przekazu i właśnie przez połączenie muzyki, tekstu, grafiki i filmu artysta ten chce dotrzeć do odbiorcy. Do mnie dotarł, głównie tekstami piosenek, które w jakiś sposób stały mi się strasznie bliskie. Słuchając tej płyty zawsze w głowie pojawia mi się odniesienie do jakiegoś fragmentu mojego życia, co powoduje, że słucham tej płyty a przynajmniej niektórych kawałków regularnie. Oprócz genialnych tekstów, jak zawsze u L.u.ca mamy tutaj syntezę różnych gatunków co powoduje, że płyta jest niezwykle ciekawa muzycznie. Może nie tak bardzo jak płyty Kanału ale jest.

Mimo, że płyta tworzy całość to wyróżniają się dwie jej części. Przebudzenie 4 – Sztampoland, oraz Przebudzenie 5 – Witu. Tak jak mniej optymistyczna pierwsza część płyty traktuje o Polsce, realiach w jakich się znajdujemy, tak część druga zdecydowanie już pozytywna zabiera nas w to tak zwane WITU, czyli „krainę mitu gdzie nic nie jest do kitu”. I jest pozytywnie do samego końca (notabene ostatni kawałek o tytule „Happy end and up happy hands” to jeden z bardziej pozytywnych kawałków zasłyszanych przeze mnie w ogóle).

L.U.C – O PÓŁOBROCIE CZAKA CZYLI O PRZYCZYNIE PĘDU

Powyższy teledysk warto obejrzeć bo to taki wstępik do klimatu całej płyty jak i też twórczości L.U.Ca dla tych którzy wcześniej nie mieli z nią styczności.

Cóż nie mogę nie wspomnieć o filmie dołączonym do płyty. Dzieło L.U.Ca i Piotra Bartosa jest specyficzne. Nie mamy tu fabuły, specjalnej akcji, bardziej posklejane różne sceny. Lubię twory nie wpisujące się w żaden kanon wobec czego film oglądałem kilka razy szukając w nim i rozszyfrowując przekaz, który niewątpliwie jest. Zwrócę jednak uwagę, że film ten będzie ciężki do przyswojenia jeśli nie jest się fanem filmowych eksperymentów. Spotkałem się już z opiniami, że jest to nieudana próba i oglądać się nie da. Ja ze swojej strony polecam.

Trailer PLANET LUC

L.U.C oczywiście nie stworzył płyty sam. Gościnnie zawituje na płytę Zgas (jeden z najlepszych polskich beatboxerów) a także w jednym kawałku Urszula Dudziak. Chwała, że są w naszym kraju artyści, którzy co prawda są w niszy ale tworzą coś co jest więcej niż tylko muzyką do puszczenia sobie dla dobrego samopoczucia. Jeśli więc masz około 40 zł to idź do Empiku i spraw sobie podróż do WITU. Zwłaszcza gdy za oknem ciapa i wcale nie rosną pomarańcze.

Nie zaliczyłem egzaminu z logiki, poprawka 16 lutego. Nie ma się co dziwić kiedy wolałem się opierdalać, pić wódkę, żreć chłam który lubię. A potem spać cały dzień zamiast czytać ten podręcznik.

Po wódce pomyślałem sobie o kimś innym, z tymi emocjami to jest burdel, czemu ludzie, których lubię, albo dziewczyny, które w jakiś sposób na mnie działają są takie truuuudnneeee.

Będę mega happy jak uda mi się znaleźć sobie kogoś z kim dobrze będzie mi się rozmawiało, kto w jakiś sposób będzie mnie fascynował i pociągał. Może mnie wkurwiać, może cokolwiek, byleby coś było.

Ahaaaaaa, zapomniałem, że wszystkie do tej pory poznane dziewczyny, które mnie fascynowały okazywało się, że nie są mną w żaden sposób zainteresowane ; ]

Czasem najbardziej mnie wkurwia bycie „kumplem” sensu stricto. Kolega kolega bla bla bla.

Niech się skończy ta sesja, pójdę bez skrępowania gdzieś potańczyć nie mając w głowie wyryte „miałeś się kurwa uczyć baranie!”.

Podpierdolili mi piwo! Na rozluźnienie polecam: