świat.

Nie wiem, bo czasami moje myśli budzą się w innym wymiarze i jakby nie pasują do rzeczywistości. Innym świecie gdzie marzenia przeplatają się ze wspomnieniami, gdzie jest miejsce na nadzieję a wszystko dzieje się bez słów. Moje myśli tam są a ja siedzę otępiały przed ekranem komputera, albo z papierosem w ustach w miejscach gdzie tylko ja wiem, że lubię siedzieć, bo siedzieć lubię tam samemu, bez nikogo i niczego.

W ludzkich sercach przechodzą zmiany, w naszych głowach inne myśli inne priorytety, lecz my sami rzadko się zmieniamy. Doskonalimy, dorastamy, zamieniamy, gubimy buty, szukamy, jesteśmy lub nas niema, głupiejemy, mądrzejemy. My. Ci sami i w środku zawsze tacy sami.

Nie cofnę czasu.

Ludziom zawsze będzie brakować słów na opisanie swoich uczuć.