Spokój

Siedzę sobie właśnie i słucham King Crimson. Płyty, która wycisza. Zazwyczaj każdego wieczoru, czy każdej nocy słucham spokojnych rzeczy. Rzadko kiedy potrafię włączyć coś ostrzejszego, no chyba, że potrzebuję jakiejś energii. Ale kto potrzebuje energii na zwykły wieczór, kiedy zazwyczaj jedyne o czym się myśli to iść spać.

Leciał dziś w TVP dobry spektakl Teatru Telewizji – „Pan Gustaw i Matylda”. Dziwnie splecione losy dwójki ludzi, którzy kompletnie się nieznali. Kobiecie załamuje się życie – okazuje się, że ma raka, zastaje w łóżku swoim i swojego faceta inną kobietę. Pan Sędzia – egzystuje, stracił żonę, oddał syna. Trwa w przeszłości i wspomnieniach. Dwa zupełnie inne światy. Niby ta historia to nic nowego ale chodzi o konwencję. O przekaz. O konkretne słowa. Za to lubię teatr telewizji. Bo niebył to kolejny średni film o paradoksach życia i nagłym wielkim szczęściu, nie. To był teatr. Wyciszał i skłaniał do refleksji. I niektóre słowa sobie zapamiętałem, uderzyły we mnie. Podobało mnie się.

Lubię szaleć, lubię się wygłupiać. Błaznować, robić wszystko beztrosko, głośno, szybko. Mieć dobrą zabawę ze wszystkiego. Ale kocham też czasem zaszyć się gdzieś z boku, tak usiąść i porozmyślać w ciszy i spokoju. Wyciszyć się wewnętrznie.

A wieczory, z muzyką są ku temu najlepsze.